HAPPY FADO

Na vele uren browsen op het internet, blijkt Spanje toch niet ons droomland te zijn. Van alle landen lijkt Portugal de beste papieren te hebben: het is buitengewoon groen en heeft voldoende neerslag, de mensen staan bekend om hun vriendelijkheid, de thuiswijnproductie floreert en de ‘cost of living’ is laag. Dit weegt zwaarder dan de nadelen: de taal is echt een dingetje en de lokale keuken bestaat uit vlees, vis en aardappelen.

We nodigen Portugese collega’s van Wim uit en hebben een top avond vol vinho (wit én rood), uitspraakles, handige tips en een uitnodiging om vooral daar langs te komen. De keus is gemaakt!

We plannen om ergens na de zomer een start te gaan maken. Wederom storten we ons op DuoLingo (de betaalde versie deze keer) en speuren het internet af naar beschikbare quinta’s. We kopen een landkaart en overal worden spelden gezet op mogelijke plekken. Wanneer januari aanbreekt, willen we eigenlijk zo snel mogelijk weg. Iedere dag lijkt er een teveel tot we kunnen beginnen. We besluiten onze banen op te zeggen en half april op pad te gaan.